Aquí nunca pasa nada
Autoría: Jennifer Santín Viveiro
Datos profesionais: Traballadora Social
Email: santinvivero@gmail.com
Palabras chave: Explotación sexual, xustiza patraiarcal.
Resumo
Unha recensión e unha fonda reflexión sobre a obra teatral "Aquí nunca pasa nada", da Compañía de Teatro Sin Papeles. A través desta peza, a autora analiza o impacto social, mediático e xudicial do Caso Carioca en Lugo, unha macrocausa sobre unha trama de trata e explotación sexual que contou coa conivencia de axentes do poder. Santín critica duramente o papel da Fiscalía de Lugo e do sistema xudicial por aplicar unha xustiza patriarcal que, partindo de premisas machistas, propiciou o arquivo de pezas, penas irrisorias e a revitimizacion das mulleres, fallando na súa obriga de protexelas. En contraste, destaca a valentía das sobreviventes que denunciaron, o labor da xuíza instrutora Pilar de Lara fronte ás presións, e o apoio social de plataformas como Impunidade Carioca. Finalmente, fai un chamamento á memoria colectiva, á vontade política e á necesidade de leis abolicionistas para que os tratados de dereitos humanos non queden en papel mollado.
Resumen
Una reseña y una profunda reflexión sobre la obra teatral "Aquí nunca pasa nada", de la Compañía de Teatro Sin Papeles. A través de esta pieza, la autora analiza el impacto social, mediático y judicial del Caso Carioca en Lugo, una macrocausa sobre una red de trata y explotación sexual que contó con la connivencia de diferentes agentes del poder. Santín critica con dureza el papel de la Fiscalía de Lugo y del sistema judicial por aplicar una justicia patriarcal que, partiendo de premisas machistas, propició el archivo de piezas, penas irrisorias y la revictimización de las mujeres, fallando en su obligación de protegerlas. En contraste, destaca la valentía de las supervivientes que denunciaron, la labor de la jueza instructora Pilar de Lara frente a las presiones, y el apoyo social de plataformas como Impunidade Carioca. Finalmente, hace un llamamiento a la memoria colectiva, a la voluntad política y a la necesidad de leyes abolicionistas para que los tratados de derechos humanos no queden en papel mojado.
Artigo publicado na revista Fervenzas 28 dentro da Sección Espazo_aberto

